دسته بندی: پدر و مادر

تحلیل انیمیشن بچه های کوه آلپ

خلاصه داستان انیمیشن سریالی بچه های کوه آلپ

شخصیت اصلی کارتون، آنِت که دختر خوش قلبی است، با پدر و برادر کوچکش، دنی به همراه عمه پدر سالخورده‌اش در دهکده‌ای کوچک به نام روسینی‌یر در دامنه کوه‌های آلپ زندگی می‌کنند. وقتی آنت تنها هفت سال داشت، مادرش را هنگام تولد برادرش دنی از دست داد. از آن به بعد آنت مسئولیت کارهای خانه را بدوش گرفت و با معلم مدرسه‌اش توافق کرد که در خانه بماند و از دنی مراقبت کند. وقتی عمه کلوت برای کمک در کارها به آنها پیوست، آنت دوباره به مدرسه بازگشت و نمرات خوبی هم به دست آورد.

درست بر روی تپه مقابل، لوسین، هم‌کلاسی و دوست آنت، به همراه خواهر بزرگش، ماری و مادرش زندگی می‌کرد. او از درس و مدرسه بیزار است و این که مجبور است در کارهای خانه و مزرعه کمک کند، ناراحت بود. مادر و خواهرش همیشه او را به‌خاطر تنبلی‌اش سرزنش می‌کردند. لوسین با آنت خیلی صمیمی است، تا اینکه طی حادثه ای دلخراش دنی کوچولو از پرتگاهی می افتد و معلول می شود. مقصر لوسین است و با این اتفاق تمام دوستی بین او و آنت به نفرت تبدیل می شود و…

در خلال داستان موضوعاتی چون مرگ ،معلولیت، کش مکش‌ها، احساسات، و ترس‌های درونی کودکان، همچنین دعاها و گرایش آن‌ها به دینداری (مسیحیت) به وضوح به تصویر در می‌آید.

نقاط قوت

نکات اخلاقی و رفتاری: به کارگیری ابتکار عمل و تفکر خلاقانه در برخورد با مشکلات و داشتن شجاعت.

مهارتهای ارتباطی: وجود رابطه خوب و صمیمیت بین اعضای خانواده آقای برنی یر. تقویت روحیه مهربانی، کمک به هم نوع و همکاری.

نقاط ضعف

رفتارهای نامناسب: نمایش خشم، عصبانیت و دروغگویی در بعضی سکانسها

ترس و خشونت: وجود صحنه های ترسناک در بعضی سکانسها

گفتگو با کودک

  • درونمایه ی این داستان، بخشش است. پس می توانبد با کودک خود درباره این مفهوم  صحبت کنید. از کودک بپرسید: “اگر او در موقیعتهای مشابه در این کارتون قرار بگیرد، چگونه رفتار می کند؟ او را می بخشد و آشتی می کند یا با او قهر می کند؟ و یا حتی تلافی می کند؟”. پاسخ فرزند شما تا حد زیادی به نحوه واکنش شما نسبت به کسی که باعث ناراحتی و آزارتان شده، بستگی دارد. او رفتار شما را ارزیابی می‌کند و از شما الگوبرداری می کند. پس رفتار و کلام شما باید به گونه ای باشد که کودک بداند هیچ کس کامل نیست و همه آدم‌ها اشتباه می‌کنند؛ اما همدلی کردن، بخشیدن و تلاش برای ایجاد یک رابطه بهتر، برای داشتن یک زندگی سالم و شاد لازم است. خوب است که کودکتان بداند با بخشیدن دیگران چه چیزهای بهتری نصیبش خواهد شد.‏
  • درباره مفاهیم عشق، نفرت، مرگ، معلولیت با کودک خود صحبت کنید و در این بین اطلاعات درستی درباره هر یک به فرزندتان بدهید.

شناسنامه انیمیشن سریالی بچه های کوه آلپ

عنوان اصلی: Story of the Alps : My Annette
سال تولید: از ۱۹۸۳
عناوین دیگر: داستان آلپ ؛ آنِتِ من
کشور تولید کننده: ژاپن
زمان پخش: 48 قسمت 20 دقیقه ای

 

 

 

آموزش غذا خوردن به کودک

آموزش غذا خوردن به کودکان یکی از مهم‌ترین مراحل رشد و پرورش فرزند است. آموزش استقلال درغذاخوردن برای کودکان به نوعی آموزش مسئولیت پذیری به آن‌هاست. هرچه سریع‌تر این آموزش را در اختیار فرزندتان قرار دهید یادگیری آن آسان‌تر می‌شود و زحمت شما برای غذا دادن به آن‌ها نیز کمتر.

آموزش غذا خوردن به کودک، ابتدا سخت به نظر می‌رسد ولی اگر نکاتی را که در ادامه مطرح می‌کنیم رعایت کنید این مرحله به راحتی و با موفقیت طی می‌شود.

سن مناسب برای آموزش غذا خوردن به کودکان

معمولا بین ۹ ماهگی تا یک سالگی، کودک به اینکه خودش غذا بخورد علاقه نشان می‌دهد و سعی می کند با دست غذا را به سمت دهان ببرد. در 12 ماهگی می تواند از قاشق استفاده کند و اگر به درستی راهنمایی شود می‌تواند از 12 الی 18 ماهگی غذاخوردن به صورت مستقل را شروع کند.

خوراکیهای مناسب برای شروع آموزش عذا خوردن به کودک

برای آموزش غذا خوردن به کودکان باید غذاهایی را انتخاب کنید که برداشتن، نگه داشتن و در دهان گذاشتن آن‌ها راحت باشد. مانند:

  • هویج، سیب‌زمینی، نخود فرنگی یا کدو حلوایی کاملا پخته و نرم
  • تکه‌های کوچک میوه‌‌های نرم (موز رسیده، کیوی یا هلو)
  • سیب یا گلابی کاملا پخته‌ و نرم
  • ماکارونی کاملا پخته و نرم ترجیحاً شکلی
  • تکه‌های خرد شده و کاملا پخته‌ی مرغ، ماهی یا بوقلمون

غذایی که برای بچه انتخاب می‌کنید باید کاملا نرم باشد و تکه‌های غذا اندازه‌ی مناسبی داشته باشند؛ به اندازه‌ی کافی بزرگ باشند تا کودک بتواند به‌راحتی آن‌ها را بردارد و به اندازه‌ی کافی کوچک باشند تا باعث خفگی او نشوند.

علاوه بر موارد فوق، باید از غذاهایی که ممکن است باعث خفگی کودک بشوند، اجتناب کنید. برای نمونه:

  • آجیل
  • ذرت بو داده
  • هویج خام
  • حبه‌ی انگور
  • کشمش
  • تکه‌های بزرگ همه‌ی غذاها

مراحل آموزش غذا خوردن به کودکان

1. خوردن با دست

قبل از اینکه کودک را با وسایل غذا خوردن آشنا کنید، ابتدا او را تشویق کنید که با دست غذا را در دهانش بگذارد.

یک راهکار خوب برای شروع این است که چند تکه غذای مناسب را در ظرفی پیش کودک بگذارید و او را تشویق کنید تکه‌ها را با دست بردارد و به سمت دهانش ببرد. حتی می توانید فقط یک تکه از غذا را جداگانه در سینی قرار دهید تا تمرکز کودک برای گرفتن آن بیشتر شود. اگر نتوانست آن را بگیرد، تکه را جلوی او نگه دارید و تا زمانی که کودک همه تلاشش را نکرده اجازه ندهید تمرکزش به هم بخورد. توجه داشته‌باشید که هر صدای کوچکی می‌تواند حواس کودک را از غذا خوردن پرت کند پس در محیطی آرام به کودک خود غذا بدهید. این تمرین را هر روز برای چند دقیقه‌ی کوتاه انجام دهید و سپس خودتان به او غذا دهید تا زیاد خسته نشود.

این مدل گرفتن ( شکل چنگکی )، بسیار مهم است زیرا پایه ای برای مهارت های حرکتی دیگر در آینده مانند نوشتن خواهد بود.

2. خوردن با قاشق

کسب این مهارت به شکل کاملاً مستقل، از سن ۲ سالگی است. با این حال، اکثر بچه ها اگر به آنها فرصتی داده شود، قادر به یادگیری زودتر آن هستند

در حین غذا دادن، قاشق مخصوص کودک را که کوچک و گود است، در اختیارش قرار دهید. در ابتدای آموزش، می توانید خودتان قاشق را پر کنید و به او بدهید تا خودش قاشق را در دهانش بگذارد. با این کار، کودک برای حفظ تعادل قاشق، تمرین خوبی انجام می‌دهد.

هنگامی که کودک بتواند خودش قاشقش را در دست بگیرد، یک ظرف غذای کوچک و کمی گود که غذا از آن بیرون نریزد، جلویش بگذارید تا خودش غذا بخورد! کاسه های بسیار جذابی برای بچه ها در بازار وجود دارد که از ریختن کل غذا روی زمین جلوگیری می کنند.

نکته مهم این است که فقط در ابتدا مقدار کمی غذا در کاسه بریزید تا کودک بیشتر غذای موجود را بخورد. اگر به خوبی غذایش را خورد، می توانید هر بار غذای بیشتری در کاسه بریزید.

در این مرحله، هنگام غذا خوردن کودک از دو قاشق استفاده کنید؛ یکی در دست خود کودک برای استفاده و تمرین و دیگری در دست شما برای کمی کمک.

اگر کودک علاقه زیادی به استفاده از قاشق نشان نمی دهد، در تمامی مراحل برداشتن، بلند کردن و در دهان گذاشتن غذا او را کمک کنید.

اگر کودک غذای زیادی را می ریزد، با لحن آرام به او یادآوری کنید که جای غذا درون دهانت است.

در نظر داشته باشید که غذاهای پرتر و حجیم تری مثل ماست و پودینگ، ساده تر با قاشق برداشته می شوند. غذاهای مشکل به جهت خوردن با قاشق، ممکن است در ابتدا ناامید کننده باشند.

3. خوردن با چنگال

کودکی که استفاده از قاشق را بلد است مطمئنا می‌تواند با کمی تمرین از چنگال نیز استفاده کند. غذای مناسب برای خوردن با چنگال را وارد برنامه تان کرده و یک چنگال مناسب برای تغذیه کودک تهیه کنید. بهتر است از چنگال‌های کوچک با دسته‌ای نرم و پهن استفاده کنید که نوک آن فلزی باشد تا به راحتی در مواد غذایی فرو برود. در عین حال باید نوک چنگال تا حدی هم گرد باشد تا برای کودک خطری نداشته باشد.

با قرار دادن چنگال در بشقاب یا سینی روی صندلی غذای کودک و با مواردی مثل تکه های کوچک پنیر و ناگت مرغ که برداشتنشان با چنگال آسان است، شروع کنید. رشته فرنگی و تکه های میوه، نرم و خوب هستند، اما لغزنده بوده و ممکن است از هم جدا شوند، لذا باعث تاامیدی کودک شده و چندان مناسب نیستند.

اگر آنها با گرفتن غذا با چنگال مشکل داشته باشند، می توانید آنها را یاری دهید و زمانی که خودشان بتوانند بگیرند، به آنها کمک کمتری بدهید.

نکات مهم در آموزش غذا خوردن به کودکان

  • در حین آموزش، غذاهایی که کودک دوست دارد برایش بپزید.
  • زمانی که غذا را جلوی کودک قرار می‌دهید اظهار کنید که فراموش کرده‌اید چیزی را از آشپزخانه و یا اتاق بیاورید. از محل دور شوید و پس از مدتی برگردید. بدون توجه به اینکه کودک غذایش را خورده یا نه به او غذا بدهید. هر دفعه میزان وقفه را بیشتر کنید تا کودک مجبور شود غذایش را به تنهایی بخورد. این روش به ویژه در زمانی که کودک بسیار گرسنه باشد جواب می‌دهد.
  • ممکن است کودک یک وعده‌ی کامل را خودش بخورد اما در وعده‌ی بعدی تمایل داشته‌باشد تا به او غذا بدهید. در این صورت تقاضای او را قبول کنید اما در حد 3، 4 لقمه. بعد از آن غذایش را جمع کنید.
  • نگران گرسنه ماندن کودک نباشید. شدت گرسنگی او را مجبور می‌کند در وعده های بعد، به میزان بیشتری خودش غذا بخورد.
  • هرگز کودک را به خاطر غذا نخوردن دعوا نکنید؛ اما کوچک‌ترین پیشرفت کودک در تنهایی غذا خوردن را تشویق کنید.
  • زمانی که کودک حاضر نیست قاشق در دست بگیرد و به تنهایی غذا بخورد، ظرف غذایش را پرت می‌کند و مدام جیغ و داد می‌کند، نسبت به او بی‌توجهی کنید، سفره را از جلویش جمع کنید و نگاه خود را از او برگردانید. وقتی کودک آرام شد دوباره غذایش را برایش آماده کنید و او را برای غذا خوردن به تنهایی تشویق کنید. اگر کودک باز هم حاضر به غذا خوردن نمی‌شود سعی نکنید تا با جنگ و دعوا به او فشار بیاورید؛ تنها بی‌توجهی کنید تا خود گرسنه بشود و حاضر باشد به تنهایی غذا بخورد.
  • کودک را پشت میز غذا قرار دهید و سعی کنید در هنگام غذا خوردن همه‌ی اعضای خانواده را در کنار یکدیگر جمع کنید. مشاهده‌ی رفتار اعضای خانواده و تقلید کودک از غذا خوردن آن‌ها به او در یادگیری این مهارت کمک بسیار زیادی می‌کند.
  • _از غذاهای رنگارنگ و متنوع به همراه ظروف غذای بچگانه و شاد برای کودک خود استفاده کنید. در صورتی که کودک شما غذا نمی‌خورد و یا کم اشتهاست به مقاله‌ی رازهای تربیت کودک خوش غذا مراجعه کنید.

تحلیل انیمیشن پرندگان خشمگین (Angry Birds)

خلاصه داستان انیمیشن سینمایی پرندگان خشمگین

داستان فیلم در سرزمین پرندگان صلح طلب و آرام و شاد اتفاق می افتد. رِد پرنده ای که عصبانیت کنترل نشده دارد، باید به کلاسهای کنترل خشم برود. زندگی پرندگان در جریان است تا اینکه کشتی خوکها وارد جزیره آنها می شود! لئونارد پادشاه خوکها با چرب زبانی پرندگان ساده لوح را فریب می دهد و آنها در ابتدا فریفته دنیای پر زرق و برق خوکها می شوند! در این بین رِد، که فکر می کند و سوال می پرسد، متوجه اوضاع مشکوک می شود. او با کمک دوستانش به دنبال کشف حقیقت می رود و می فهمد که خوکها به جزیره آنها لشکرکشی کرده اند. با مظلوم نمایی لئونارد، پرندگان زودباور حرف رِد را قبول نمی کنند. رِد با دوستانش به جستجوی عقاب تیزپرواز می روند که معتقدند تحت حفاظت او هستند. ولی وقتی او را پیدا می کنند، متوجه می شوند که جرات پرواز ندارد و فقط به خودش فکر می کند و به فکر دیگران نیست.  وقتی آنها از مخفی گاه عقاب تیزپرواز بر می گردند، متوجه میشوند خوکها جشنی برای پرنده ها ترتیب دادند و با سرگرم کردن آنها، تمام تخم های پرنده ها را دزدیدند و فرار کردند. پرنده ها که متوجه اشتباهشان شدند، با رهبری رِد و با استفاده از خشمی کوبنده به سرزمین خوکها حمله می کنند. پرندگان  تخم هایشان را پس می گیرند و سرزمین خوکها را نابود می کنند. رِد بلاخره می تواند خشم و عصبانیت خود را مدیریت کند و از آن برای محافظت از سرزمین و خانواده استفاده کند.

نقاط قوت

نکات آموزشی: بیان مطالبی درباره ریاضی، فیزیک، احتمال و حتی ادبیات

نکات اخلاقی و رفتاری: نمایش تلاش برای رسیدن به هدف و انگیزه برای رشد شخصیت، به کار بردن رفتارهایی مثل خشم برای مقابله با دشمن، نمایش جرأت و شجاعت در برخورد با مشکلات

مهارتهای ارتباطی: نمایش همدلی و کمک به دیگران، ایثار، ارتباط خوب با خانواده، همکاری و کار تیمی

نقاط ضعف

رفتارهای نامناسب: به کار بردن روش اشتباه برای محبت کردن، دروغگویی و مسخره کردن در بعضی سکانسها

بد زبانی: نحوه صحبت کردن بعضی شخصیتها مثل رِد، خوکها و عقاب چندان مناسب نیست

گفتگو با کودک

  • از کودک بپرسید: “به نظرت عکس العمل مناسب در زمان عصبانیت چیه؟”. جوابهایی که میتوانید بگویید: تغییر وضعیت مثل خارج شدن از محیط.، نشستن در حالی که ایستاده اید و بالعکس، فکر کردن به عاقبت عکس العمل های بعد از عصبانیت.
  • از کودک بپرسید: “اگر تو جای رِد بودی، وقتی دیر به تولد رسیدی چی کار می کردی؟”. به کودک یادآوری کنید که بهترین کار در این موقعیت، پذیرش اشتباه و عذرخواهی کردن است.
  • از کودک بپرسید: “به نظرت خشم خوب هم داریم؟ کجاها خشم لازمه؟”. در جواب می توانید به این موضوع بپردازید که خشم یکی از احساسات مهم و پرکاربرد در انسان ها است که حتی پیامبران و امامان هم خشمگین می شدند. اما باید آن را در جای درست و به شیوه مناسب بروز دهیم.
  • از کودک بپرسید: “به نظر تو چرا پرنده های دیگه، رِد رو مسخره می کنن و باهاش دوست نمیشن؟” در این سوال می توانید به موضوع مسخره کردن بپردازید که مسخره کردن به هر نحوی، می تواند چقدر روی دیگران تاثیر بگذارد.
  • از کودک بپرسید: “چرا رِد همیشه تنهاست؟” در جواب به این موضوع اشاره کنید که، گاهی اوقات فکرکردن و اطلاع داشتن از بعضی از مطالب، باعث می شود که مردم از روی ناآگاهی شما را تنها بگذارند. این تنهایی نه تنها اشکالی ندارد، بلکه نباید شما را از راه درستی که دارید منحرف کند.
  • از کودک بپرسید: “چرا پرنده ها گول خوکها رو خوردند؟” در جواب می توانید درباره خوش بینی و بدبینی نسبت به دیگران صحبت کنید. اینکه خوش بینی خوب است، اما باید همیشه احتیاط را رعایت کنیم و از ضوابط و قوانین خودش خارج نشویم. مثلا دین اسلام که همیشه توصیه به خوش گمانی میکند، بر هوشیاری در انتخاب شریک و سند نوشتن و گواه گرفتن در معاملات هم تاکید کرده است.

شناسنامه انیمیشن سینمایی پرندگان خشمگین

عنوان اصلی: The Angry Birds Movie
سال تولید: ۲۰۱۶
تهیه کننده: John Cohen, Catherine Winder
شرکت تولید کننده: Columbia Pictures, Rovio Animation
کشور تولید کننده: آمریکا
زمان پخش: ۹۷ دقیقه

 

 

 

Child care: toilet training, mother and child

از پوشک گرفتن

از پوشک گرفتن کودک مرحله مهمی از زندگی او است که اگر غلط انجام شود میتواند منجر به عوارضی مانند مثانه عصبی، بی اختیاری ادراری در سنین بالاتر یا عود عفونت ادراری شود.

بهترین سن برای از پوشک گرفتن

یکی از نکات بسیار مهم در گرفتن از پوشک، سن مناسب برای این کار است. اما باید توجه داشت که هر کودکی در سن مخصوص به خودش آمادگی آموزش توالت و گرفتن از پوشک را پیدا می کند و هرگز نباید با کودکان دیگر مقایسه شود.

به دلیل عدم تکامل اعصاب مثانه و و عدم حجم مناسب مثانه، قبل از 18 ماهگی نباید اقدام به گرفتن از پوشک نمود.

تا پایان 3 سالگی ، 80 درصد کودکان کنترل ادرار خود را بدست می آورند.

بنابراین بازه 1/5 تا 3 سال، با توجه به شرایط کودک و خانواده، زمان مناسبی برای گرفتن از پوشک است.

آمادگی برای از پوشک گرفتن

 آموزش توالت را زمانی انجام دهید که هم شما و هم کودک برای اینکار آمادگی روحی و جسمی داشته باشید. مثلا وقتی خودتان نگرانی یا بیماری خاصی دارید و یا کودک به خاطر ورود فرزند جدید، دچار اضطراب شده، نباید اقدام به گرفتن از پوشک کرد.


خانمهای شاغل بهتر است برای اینکه تمام وقت در کنار کودک باشند در سه روز اول آموزش از مرخصی شغلی استفاده کنند. همچنین بهتر است تا کامل شدن آموزش، به مسافرت یا مهمانیهای رسمی چندروزه نروید.

نشانه های لازم برای آمادگی از پوشک گرفتن

  • کودک بتواند خودش شلوارش را پایین و بالا بکشد.
  • اعضای بدنش را بشناسد و بتواند به شما نشان دهد.
  • بتواند بر روی لگنهای مخصوص توالت بنشیند و بلند شود.
  • دستورات شما را متوجه شود و بتواند اجرا کند.
  • مفهوم ادرار کردن و خیس شدن را درک کند.
  • بتواند خیس بودن پوشکش را اعلام کند.

در صورتی که کودک هر کدام از تواناییهای فوق را ندارد، باید ابتدا به او آموزش بدهید و با او تمرین کنید.

به خاطر داشته باشید از آنجا که که یادگیری در کودک نوپا از طریق تقلید کردن است، تماشای والدین در حین استفاده از توالت، بهترین نوع آموزش طبیعی میباشد. منظور از دیدن، ایجاد دید کلی از روند دستشویی رفتن و بعد شستشو و کشیدن سیفون است.

وسایل لازم برای آموزش توالت به کودک

  • چند عدد شورت آموزشی
  • چند عدد لگن مخصوص دستشویی (بهتر است با سلیقه کودک انتخاب شود)
  • تعدادی جایزه کوچک به دلخواه خودتان

مراحل آموزش توالت به کودک

کودکان ابتدا کنترل ادرار روز را بدست می آورند و سپس کنترل ادرار شب، و معمولا قبل از اینکه اقدام به ترک پوشک کنید، کنترل مدفوع را بدست می آورند. پس:

  • در چند روز اول، فقط روزها پوشک کودک را باز کنید و شبها همچنان پوشک ببندید.
  • در هفته اول، اگر به جایی بیرون از خانه مثل مهمانی یا پارک میروید، همچنان کودک را پوشک کنید.

در نهایت وقتی کودک آمادگی آموزش توالت را پیدا کرد، میتوانید اقدام به گرفتن از پوشک کنید:

  1. لگنها را در قسمتهای مختلف خانه قرار دهید (اتاق بازی، هال، پذیرایی، دستشویی و …) تا در صورت نیاز، کودک فورا خود را به آن برساند.
  2. برای کودک کاملا توضیح دهید که قرار است چه کاری انجام دهید.
  3. برای کودک شورت آموزشی بپوشانید تا خیس شدن شلوارش باعث اذیت شما و خودش نشود.
  4. هر 20 دقیقه به کودک یادآوری کنید که حتی اگر نیاز ندارد، بر روی لگن بنشیند.  کودک را مجبور نکنید بلکه فقط یادآوری کنید و او را تشویق کنید.
  5. هر بار که ادرارش  را در لگن میریزد، حتی به صورت ناقص، تشویقش کنید و اگر کاملا این کار را انجام داد و خودش را خیس نکرد، به کودک جایزه بدهید. در صورتی که شورتش خیس شد، او را دعوا نکنید و فقط چیزی نگویید.
  6. وقتی کودک بر روی صندلی توالت نشسته، کنار او بمانید. صحبت کردن با او وقتی روی لگن نشسته، به آرامش او کمک میکند.
  7. کم کم و طی 3 تا 4 روز، تعداد لگنها را کمتر کنید به طوری که آخرین لگن در دستشویی باقی بماند.
  8. با گذشت زمان، فاصله یادآوریها را طولانیتر کنید تا به 6 تا 7 بار در روز برسد.
  9. بعد از اینکه کودک کنترل ادرارش را در روز بدست آورد، پوشک شب را باز کنید. ممکن است کودک در هفته های ابتدایی، شبها خودش را خیس کند. پس آمادگی داشته باشید و خودتان و کودک را اذیت نکنید.

نکات مهم بعد از آموزش توالت به کودک

  • اگر کودک بعد از 7 روز نتوانست کنترل ادرار روز را بدست آورد، احتمالا هنوز آمادگی لازم را ندارد.
  • این فرآیند ممکن است از یک هفته تا 3 ماه طول بکشد. پس صبور باشید.
  • اگر علیرغم سعی فراوان، موفق نشدید و هنوز کودک خودش را خیس میکند، با مشاوره با پزشک، از سلامت دستگاه ادراری کودک مطمئن شوید. در صورت سلامتی، حتما کودک آماده نیست، پس 3 ماه بعد مجددا مراحل ذکر شده را تکرار کنید.
  • ممکن است پس از یادگیری استفاده از توالت، گاهی کودک خودش را کثیف کند (مثلا وقتی درگیر فعالیتهای خود میشود و فراموش میکند). در این صورت، آرام باشید، او را تنبیه نکنید، به سادگی لباسش را تعویض کنید و او را برای استفاده از توالت تشویق کنید. برای جلوگیری از تکرار، به طور منظم به کودک یادآوری کنید به توالت برود.

تحلیل انیمیشن هورتون (Horton)

خلاصه داستان انیمیشن سینمایی هورتون

داستان فیلی به نام هورتون است که معلم و کارش آموزش به بچه های جنگل است. یک روز که در حال آموزش به بچه هاست یک گرده از کنار گوشش میگذرد و صدایی از آن میشنود. کنجکاوانه آن گرده را دنبال میکند تا بتواند آن صدا را کشف کند. در نهایت میتواند با شهردار شهر کوچکی به نام جون تپه که روی گرده زندگی میکنند حرف بزند. کانگورو حرفش را باور نمیکند و تصمیم دارد گرده را نابود کند. فیل به دنبال جای امنی برای گرده و اهالیش است. شهردار و فیل هر دو سعی میکنند که وجود دو دنیا را به اهالی خود اثبات کنند. در این هنگام کرکس گرده را از چنگ هورتون در می آورد. فیل با تلاش بسیار گرده را پیدا میکند. در نهایت آنها با اختراع و ابتکار و تلاش فراوان، گرده را نجات میدهند و کانگورو پشیمان میشود.

نقاط قوت

نکات آموزشی: بیان مطالبی درباره طبیعت جنگل، حیوانات و قوانین فیزیک

نکات اخلاقی و رفتاری: نمایش محبت کردن، شادی و شجاعت هورتون

مهارتهای ارتباطی: ارتباطات خانوادگی خوب، بیان مفاهیم ایثار، از خودگذشتگی و کمک به دیگران، همکاری و کار تیمی

نقاط ضعف

الگوسازی منفی: تخیل پردازی کودکان جنگل با الگوگیری اشتباه از هورتون

رفتارهای نامناسب: خشم و دشمنی کانگورو و میمونها برای مقابله با هورتون و تلاش برای از بین بردن او

بد زبانی: بد زبانی کانگورو و یا رئیس شورا در بعضی مواقع

گفتگو با کودک

  • با کودک درباره اینکه همه چیزهایی که وجود دارند را نباید حس کرد یا دید، صحبت کنید. برای نمونه بوی گل یا هوا را نمیتوان دید ولی از روی نشانه ها پی به وجودشان میبریم. مثلا با تکان دادن کاغذ، وجود هوا را نشان دهیم. سپس به خدا اشاره کنیم که اگرچه خدا را نمیبینیم، ولی نشانه ها و آفریده هایش را در جهان میبینیم.
  • با کودک درباره کمک کردن به کسانی که توانایی حفاظت از خود را ندارند یا اذیت نکردن موجودات کوچکی که آزاری برای ما ندارند، صحبت کنید. مثلا درباره مورچه ها بگویید: «شاید این مورچه برای خانواده اش غذا میبرد پس نباید اذیتش کنیم».
  • با کودک درباره آفریده های خدا صحبت کنید. حتی یک گل هم زنده است و در حال رشد؛ پس باید برایش ارزش قائل باشیم.
  • با کودک درباره کمک کردن در کارهای خوب و عدم همکاری در کارهای بد مثل تمسخر دیگران صحبت کنید.
  • از کودک بخواهیم وقتی چیزی را میشنود، بدون تفکر آن را قبول یا رد نکند بلکه برایش دلیل بخواهد. اگر هم مورد قبولش نبود، نباید دعوا کند بلکه باید ظرقیت قبول دیدگاههای مخالف را داشته باشد.

شناسنامه انیمیشن سینمایی هورتون

عنوان اصلی: Horton Hears A Who
سال تولید: ۲۰۰۸
عناوین دیگر: هورتون فیله
کارگردان: Jimmy Haward, Steve Martino
تهیه کننده: Audrey Aeisel, Bob Cordon, Bruce Anderson, Christopher Meledandri, Chris Wedge
نویسنده: Cinco Paul, Ken Daurio And Other
شرکت تولید کننده: Blue Sky, Twentieth Century fox, Twentieth Century animation
کشور تولید کننده: آمریکا
زمان پخش: ۸۶ دقیقه

 

 

 

ترک شیشه شیر

بر خلاف تصور عموم، سن ترک شیشه شیر، از سن ترک شیر مادر جلوتر است. بنابراین اگر کودک قرار است تا دو سالگی شیر مادر بخورد، باید حدود 14 یا 15 ماهگی اقدام به ترک شیشه شیر بکنید.

بهترین زمان ترک شیشه شیر

بهترین زمان برای ترک شیشه شیر، جشن تولد یک سالگی است چون کودک با رسیدن به یکسال میتواند از لیوان استفاده کند و وابستگیش به شیشه شیر کمتر میشود.

اما نهایت زمانی که میتوان صبر کرد تا 2 سالگی است؛ البته هر چه زودتر، بهتر چون با گذشت زمان، از شیشه گرفتن سخت‌تر میشود. به علاوه خوردن شیشه شیر در خواب باعث پوسیدگی دندانها میشود.

روشهای ترک شیشه شیر

آشنا کردن با لیوان

قبل از ترک شیشه شیر، کودک باید روش نوشیدن با لیوان را یاد بگیرد. متخصصان توصیه میکنند کودکان را بین 6 تا 9 ماهگی با لیوانهای درب دار مخصوص آشنا کنید.

جذاب کردن لیوان

به انتخاب یا سلیقه کودک، چند لیوان جذاب (و نشکن) برای او بخرید.

برای کودک نیز مانند خودتان مایعات را در لیوان بریزید تا احساس کند مثل شماست.

وقتی کودک کار درستی انجام می دهد، به عنوان جایزه شیر را در لیوان مورد علاقه اش به او بدهید.

ترک تدریجی شیشه شیر

برای ترک شیشه، ابتدا باید شیشه شیری که کودک وسط روز میخورد را قطع کنید، بعد شیشه صبح و در نهایت شیشه وعده شب. برای انجام مرحله آخر که از همه سختتر است، می توانید کارهایی مثل حمام کردن، کتاب خواندن و تکنیک‌های آرام بخشی را جایگزین شیشه شیر کنید و حواس کودک را پرت کنید.

شیر رقیق در شیشه

گاهی که کودک بهانه شیشه شیر را می گیرد، از شیر رقیق شده با آب که مزه خاصی ندارد به او بدهید و در مواقع دیگر، شیر معمولی در لیوان. با این کار، کم کم تمایل کودک به شیشه از بین میرود و میفهمد که شیر درون لیوان خوشمزه تر است.

پنهان کردن شیشه شیر

در زمان ترک شیشه شیر، باید آن را از دید کودک دور نگهدارید. وقتی هم که بهانه شیشه شیر را میگیرد، او را با خوراکیهای مورد علاقه اش سرگرم کنید.

تحسین کردن

وقتی کودکتان از لیوان استفاده می کند، او را در مقابل دیگران تحسین کنید تا ارزش کارش را درک کند و دیگران هم او را تشویق کنند.

پیدا کردن نیاز واقعی

برای کودک خود وقت بگذارید تا دلیل اصلی بهانه گیری او را پیدا کنید. در بیشتر موارد وابستگی کودک به دلیل نیاز عاطفی است. در این صورت یک لیوان آب به کودک بدهید، او را در آغوش بگیرید و ببوسید. سپس یک بازی مورد علاقه او را انجام دهید.

 

مطالب مرتبط: 

ترک پستانک

ممنوعیت های غذایی تا قبل از یک سالگی

میزان شیردهی به نوزادان

برنامه کامل غذایی کودکان

برنامه غذایی نوزاد در شروع غذای کمکی

 

تماشای انیمیشن و تاثیر آن بر کودکان

انیمیشن ها علاوه بر سرگرمی، به نوبه خود نوعی آموزش برای کودکان محسوب می شوند. بنابراین در انتخاب آنها برای تماشای کودکتان دقت کنید چون نوع روابط این شخصیت‌ها با هم، جملاتی که به کار می‌برند، خشم و نوع پرخاشگریشان، از دست دادن دوستان و واکنش‌هایشان، همه و همه روی تعاریف فرزند شما از زندگی تاثیر می‌گذارد. به علاوه این که ممکن است دیدن مدام شخصیت‌های غیرواقعی، روی مهارت‌های ارتباطی او با دوستانش و دیگر روابط اجتماعی اثر نامطلوبی داشته باشد.

در این مطلب میخواهیم به تاثیر انیمیشن ها بر کودکان بپردازیم.

تاثیرات مثبت انیمیشن ها بر کودکان

افزایش کاوشگری

انیمیشن با موضوعات جذاب و علمی میتواند قدرت کاوشگری و کنجکاوی کودکان را افزایش دهد و آن ها را به توجه بیشتر در محیط اطراف خود تشویق کند. همچنین انیمیشن با چنین موضوعاتی ذهن کودک را فعال و نبوغ آن ها را پرورش میدهد.

سلامتی

یکی دیگر از جنبه های مثبت انیمیشن ها، تاثیر آن ها بر ذائقه غذایی کودکان است. طبق تحقیقات انجام شده، کودکانی که کارتون ملوان زبل را دیده اند و به اسفناج علاقه پیدا کرده اند بسیار زیاد بوده است. همچنین انیمیشن هایی با موضوعات طنز موجب خندیدن و کاهش استرس و تنش در کودکان میشوند.

یادگیری

ذهن انسان در زمانی که برای یادگیری از قدرت بصری استفاده می کند، به مراتب فعال تر شده و درصد یادگیری بالا می رود. بنابراین انتخاب یک انیمیشن خوب میتواند تاثیر زیادی بر یادگیری کودک داشته باشد.

تقویت کلام

یکی از اثرات مثبت و موثر تماشای کارتون این است که کودک نه تنها زبان مادری بلکه زبان خارجی را نیز یاد می گیرد.

بسیاری از سریال های کارتونی در زبان های مختلف ترجمه شده اند که این امر یادگیری زبان کودک را تسهیل کرده و باعث می شود که به نحوه ای صحیح صحبت کنند.

تاثیرات منفی انیمیشن ها بر کودکان

تاثیرات تربیتی

محتوای انیمیشن ها تاثیرات زیادی بر تربیت کودک ایفا میکند. گاهی رده سنی یک انیمیشن مناسب کودکتان نیست و کودک دچار سردرگمی شده و در معرض اطلاعات نامناسب قرار میگیرد.

بعضی شخصیت‌های کارتونی رفتارهای بی‌ادبانه‌ای با دیگران دارند. در این حالت ممکن است کودک همان رفتار را با والدین یا معلم خود داشته باشد.

همچنین برخی الگوهای رفتاری نامناسب در انیمیشن ها کودکان را تحت تاثیر قرار میدهد. خشونت یکی از الگوهای رفتاری نامناسب در انیمیشن هاست. بن تن یکی از انیمیشن هایی است که الگوی نامناسبی در ترویج خشونت است. همچنین پوشش نامناسب و کدهای جنسی نامناسب گاهی مغایر با فرهنگ ایرانی اسلامی است.

الگوبرداری

الگوی برداری شاید مهم ترین تاثیر انیمیشن بر کودکان باشد. معمولا در انیمیشن هایی با موضوعات ابر قهرمانی، کودک خود را در وجود یک ابرقهرمان میبیند و ممکن است دست به فعالیت هایی بزند که سلامت جسمی و روحی خود را به خطر بیندازد.

بروز مشکلات جسمانی

تماشای بی‌وقفه‌ی کارتون و ثابت نشستن برای مدت طولانی می‌تواند باعث مشکلات فیزیکی جدی شود. چاقی، مشکلات بینایی و عادت‌های بد غذایی در نتیجه‌ی غذا خوردن در حین تماشای کارتون، نمونه‌هایی از این مشکلات هستند. کنترل میزان تماشای برنامه‌های کارتونی توسط والدین می‌تواند در این معضل راهگشا باشد.

 

ترک پستانک

پستانک برای آرام کردن کودک ابزاری مناسب است که اگر پستانک در دسترس نباشد، انگشت، انگشت شست، شیشه شیر یا سینه جایگزین آن می‌شود.

اگر فاصله ساعات شیر خوردن نوزاد کمتر از دو ساعت باشد، بدانید کودک سینه را جایگزین پستانک کرده است.

از طرف دیگر، مکیدن پستانک باعث می‌شود نوزاد دیگر تمایلی به تغذیه از سینه مادر نداشته باشد. توصیه متخصصان این است که اگر بعد از چهار تا شش هفتگی پستانک را در اختیار نوزاد قرار دهید، احتمالا این مشکل یعنی پس زدن شیرمادر، پیش نخواهد آمد.

بهترین زمان ترک پستانک

بهترین سن برای ترک پستانک، ٤ تا ٦ماهگي است و بيشتر از اين سن اصلا توصيه نمي شود.

براي ترك پستانك بايد آن را از دسترس کودک خارج كنيد تا جلوی چشمش نباشد و در روز اول فقط مُجازید که ٥ بار پستانك به او بدهید كه وعده آخر معمولا قبل خواب شب است.

به تدريج دفعات پستانك دادن را كم كنيد و فقط قبل ازخواب ظهر و قبل از خواب شب به او بدهید. در نهایت اين دو وعده آخر را با هم قطع كنيد و به هيچ بهانه اي پستانك به کودک ندهید.

راه های ترک عادت پستانک

اگر به هر دلیلی، موفق گرفتن پستانک از کودک خود نشده اید، می توانید از روشهای زیر استفاده کنید و نهایتاً تا پایان دو سالگی، مکیدن پستانک را قطع نمایید.

قطع یک‌باره و ناگهانی

این روش سریع‌ترین راه گرفتن پستانک است که ساعت‌ها و روزهای اول با گریه و جیغ کودک روبرو خواهید شد. تنها کاری که می‌توانید انجام دهید این است که به کودک توضیح دهید چه اتفاقی افتاده است و حتما با او همدلی کنید، اما هرگز تسلیم نشوید. انجام این روش خیلی توصیه نمی‌شود.

محدودیت گذاشتن

برای استفاده از پستانک محدودیت بگذارید. برای مثال، در ماشین یا اتاق نشیمن اجازه استفاده از پستانک را به کودک ندهید یا فقط وقت خواب آن را در اختیارش بگذارید.

پَری پستانک‌ها

از یک موقعیت (مثل شروع مهدکودک یا جشن تولد سه سالگی) استفاده کنید و به کودک بگویید حالا دیگر پری پستانک‌ها قرار است بیاید و در ازای یک هدیه دوست‌داشتنی، پستانک را با خود ببرد.

این هدیه می‌تواند اسباب‌بازی، مسافرت، شهربازی یا هر چیز دیگری که کودک را خوشحال می‌کند باشد، اما توصیه می‌شود هدیه طوری انتخاب شود که قابل لمس و همیشه جلوی دید کودک باشد تا در صورت بهانه‌گیری و ابراز دلتنگی برای پستانک، به آن هدیه اشاره شود و با هیجان گفته شود: «تو به جای پستانک فلان اسباب‌بازی رو داری».

ناپدید شدن پستانک

در این روش، می‌توان از چندین راهبرد استفاده کرد. می‌توانید با همکاری کودک تمام پستانک‌هایش را جمع کنید و آن‌ها را در کیسه‌ای جداگانه بگذارید و با هم به بیرون از خانه بروید و آن‌ها را در سطل‌های زباله شهرداری بریزید. همچنین، می‌توانید، با هماهنگی قبلی با صاحب مغازه، پستانک را با کالایی معاوضه کنید. پستانک را به بادکنک‌های هیدروژنی ببندید و به آسمان بفرستید تا به دست کسی، چیزی یا حیوانی برسد که به پستانک نیاز دارد. مزیت این روش حضور فعالانه کودک در ناپدید کردن پستانک است.

گم شدن پستانک

اگر کودک پستانک را گم کرد، به طور نمادین، دنبال آن بگردید. اگر کودک پرسید کجاست، توضیح دهید که نمی‌توانید آن را پیدا کنید و احتمالا برای همیشه گم شده است. برای آسان‌تر شدن کار، می‌توانید از قوه تخیل کودک استفاده کنید و با کمک قصه‌ها، روند ترک پستانک را راحت‌تر کنید. برای مثال، گربه بانمک محله از پنجره آمده و پستانک را برای بچه‌های خود برده است. در این زمینه مراقب باشید داستان‌هایی که تعریف می‌کنید باعث ایجاد ترس در کودک نشوند.

زمان

با بزرگ شدن کودک، احتمالا خودش آن را کنار می‌گذارد. اگر وقتی کودک آمادگی کنار گذاشتن پستانک را ندارد (خیلی کم‌سن است یا تغییری در زندگی روزمره ایجاد شده است) و شما او را مجبور به این کار کنید، احتمالا توجه خود را به چیز دیگری مثل مکیدن انگشت یا جویدن ناخن معطوف می‌کند. اگر واقعا کودک وابستگی خیلی زیادی به پستانک دارد، در حال حاضر او را رها کنید و دوباره چند ماه دیگر امتحان کنید.

روزه داری برای کودکان

با اینکه در اسلام روزه گرفتن تا سن بلوغ بر کسی واجب نمی شود، ائمه معصومین علیهم السلام معتقد بودند که آموزش به فرزندان در خردسالی مانند نقش روی سنگ هیچ وقت پاک نمی‌شود. از طرفی بسیاری از کودکان دوست دارند در طول این ماه روزه بگیرند. همین که کودک در میان وعده‌های غذایی رعایت ماه مبارک رمضان را کند و از انجام کارهایی که روزه را باطل می‌کند، دور باشد برای او کاری زیبا و پسندیده است که زمینه‌ساز تقوای او در دوران جوانی می‌شود.
اگر می خواهید به فرزند خود اجازه دهید تا برای اولین بار روزه بگیرد، باید نکاتی را رعایت کنید که این روند را برای او ساده و لذت بخش کنید.

آماده سازی برای رمضان

  • برای کودک شرح دهید که به چه دلیل روزه می گیرد و پاداش این کار چیست. کودک تنها زمانی که به درک کاملی از روزه گرفتن می رسد می تواند درست روزه بگیرد. برایش توضیح دهید که روزه آداب مخصوص خود از جمله درست رفتار کردن، کمک به نیازمندان، پرهیز از گفتن حرف های نادرست و تجربه ای معنوی است.
  • روزه کله گنجشکی مخصوص کودکان تا قبل از سن تکلیف است و تنها برای آماده سازی آن‌ها و آشنایی با آداب روزه داری می‌باشد؛ بدین گونه که کودک پس از نماز صبح تا بعد از نماز ظهر نباید چیزی بخورد و در زمان اذان دوباره چیزی خورده و تا بعد از اذان مغرب با بزرگ‌ترها افطار کند.
  • برای تشویق فرزندتان با شروع تمرین عملی روزه گرفتن، شور و شوق خویش را با آغاز ماه مبارک و اوقات افطار ابراز نمایید.
  • در کنار کتاب‏های غیرمذهبی، برایش کتب داستان دینی بخرید.
  • در آموزش روزه باید توانایی جسمانی کودک را در نظر گرفت. با گذشت زمان، به تدریج که توانایی فرزندتان بیشتر می‌شود، مدت بیشتری را هم روزه میگیرد تا جایی که پس از چند سال به راحتی میتواند تمام روز را روزه بگیرد.

توصیه های روزه داری

  • فرزند خود را زودتر بخوابانید تا مطمئن شوید هنگام سحر سر وقت بیدار می شود. کودکان بدون وعده سحری نباید روزه بگیرند.
  • سحر باید حاوی غذاهای سالم پر انرژی مانند شیر و تخم مرغ باشد. برای فرزندتان آب میوه تازه یا دیگر نوشیدنی های سالم تهیه کنید تا آب بدنشان تمام روز تامین بماند. مصرف میوه و سبزیجات نیز بسیار مهم است.
  • استفاده از مقادیر فراوان قندهای ساده که در غذاهایی مانند زولبیا و بامیه، شربت هایی که با شکر سفید شیرین شده اند و دیگر شیرینی های مصنوعی به کار می روند در وعده سحری موجب افت قند خون در اوایل روز می شود. 
  • چون حجم معده در این سنین کمتر از حجم معده بزرگسالان است حتما باید وعده شام را حداقل با فاصله دو ساعت و حداکثر سه ساعت پس از افطار میل کنند؛ همچنین حفظ تنوع و تعادل غذایی در وعده های افطار ، شام و سحری ضروری است.
  • طوری برنامه ریزی کنید که فرزندتان سحری را با آرامش بخورد نه با عجله. می توانید با تعریف کردن داستان هایی از روزه داری های خود این کار را برایشان لذت بخش تر نیز بکنید.
  • اجازه دهید فرزندتان بعد از سحر کمی دیرتر بخوابد. ۸ ساعت خواب و یک چرت روزانه به آنها کمک می کند راحت تر روز را بگذرانند.
  • روز را برایشان لذت بخش کنید، آنها را وارد فعالیت های خیر خواهانه، غذا دادن به فقرا و نماز خواندن با دیگر اعضای خانواده کنید.
  • فرزندتان را از ورزش ها و فعالیت های شدید منع کنید، چون در طول روزه داری باعث ضعیف و تشنه شدنشان می شود.
  • فرزند خود را در آماده کردن افطار شریک کنید. غذاها و دسرهای مورد علاقه شان را آماده کنید.
  • توصیه می شود که روزه خود را با خرما و آب باز کنید. غذاهای سرخ شده به همان اندازه تنقلات بی ارزش منع می شوند. غذاهای سرشار از قند و آردهای تصفیه شده نیز توصیه نمی شود. سوپ های خانگی می توانند به بدن مایعات، مواد معدنی و نمک برساند و از این نظر تامینش کند.
  • باید مواظب پرخوری کودک نیز باشید چون پرخوری تبدیل به عادت می شود.
  • برای تقویت گرایشات مذهبی، او را همراه خود به مجالس مذهبی، ختم قرآن و مراسم افطاری که از سوی اقوام برگزار می‌شود، ببرید.
  •  برای اینکه کودک با انگیزه بماند می توانید برای کامل کردن روزه هایش به او جایزه دهید.

 

روشهای تنبیه کودکان

یکی از مهم ترین اصول تربیتی تنبیه کردن کودک است وقتی که او کار نادرستی انجام می دهد. تنبیه یک شوک جسمی یا روانی است که کودک را متوجه می کند و در مورد عواقب کارش به او هشدار می دهد.

تنبیه به‌‌ویژه در مورد کودکان نوپا باید فوری باشند تا کودک بتواند بین عملی که انجام داده و نتیجه‌ای که حاصل شده ارتباط منطقی برقرار کند.

اما اینکه چگونه کودک را تنبیه کنیم بسیار مهم است.

روشهای مناسب برای تنبیه کردن کودکان

1. بی اعتنایی به کودک

وقتی کودک کار بدی انجام می دهدبی اعتنایی به او در روحیه اش تأثیر بسزایی دارد و این احساس را به او منتقل می کند که گویی، تمام درها به رویش بسته شده و هیچ راهی جز دست کشیدن از کار خلافش ندارد. بی اعتنایی، نباید خیلی طولانی شود و زمینه آشتی را باید فراهم کرد. وگرنه بازتاب های منفی دیگری در پی خواهد داشت.

در این روش، باید علت بی اعتنایی والدین برای کودک مشخص باشد و اگر متوجه عمل اشتباه خود شد و عذر خواست، باید عذر او را پذیرفت و در صورت امکان، به علت درک درستش، هدیه ای به او داد. دقت کنید برای هر امر جزئی نباید از این روش استفاده کرد؛ زیرا این عمل، برای او عادی شده و اثرش را از می دهد.

2. تصحیح رفتار اشتباه

مثلا برای کودکی که روی دیوار نقاشی می کند، این روش می تواند مفید باشد. به این صورت که شما از کودک می خواهید قسمت نقاشی شده را با دستمال تمیز کند و اگر او انجام این کار را بلد نیست به او آموزش دهید و در صورت مقاومت دستانش را بگیرید و او را مجبور به تمیز کردن دیوار کنید.

3. استفاده از پیامد های طبیعی

برای کاستن از رفتار نامطلوب، ‌می توان کودک را با پیامدهای رفتارش مواجه کرد. ‌برای مثال: اگر کودک، سرمیز شام دیر حاضرشود،‌ شام او سرد خواهد شد. و یا اگر کودک، به اجاق گاز دست بزند،‌ پیامد آ‌ن،‌ سوختن دستش می باشد.

در برخی موارد،‌ پیامدها ممکن است که به کودک آسیبی جدی وارد کند و یا اینکه آن عمل،‌ پیامدی به دنبال نداشته باشد؛ مثلا اگر کودک بخواهد شیئی فلزی را داخل پریز برق کند پیامد طبیعی این کار،‌ بسیار خطرناک است.

4. محروم کردن موقتی

وقتی کودک به محدودیت ها توجه نکند باید یک امتیاز را از او بگیرید. به این صورت که شما کودکتان را برای مدتی از فعالیتی محروم کنید؛ مثلا محروم کردن از گردش، بازی، مهمانی رفتن و تماشای تلویزیون. البته این محرومیت باید به گونه ای باشد که کودک شما احساس کند چیز با ارزشی را از دست داده است.

5. فرستادن کودک به اتاق تنهایی

این روش،‌ ازعصبانیت شما جلوگیری می کند و می تواند جایگزین داد کشیدن، ‌بد و بیراه گفتن،‌ تهدید کردن و کتک زدن او باشد. با این اقدام،‌ کودک را دقایقی به اتاقی آرام می فرستید تا در آنجا تنها باشد. دراین مدت او از جمع دیگران خارج شده و برای مدتی نمی تواند بازی و تفریح کند.

اجرای این روش در آغاز ممکن است که با دشواری هایی همراه باشد.بعضی از بچه ها شما را در آغاز با فریادها یا گریه های بلند ناراحت می کنند، ‌بنابر این باید آمادگی کامل داشته باشید.

6. عصبانی شدن

بعضی از کودکان خیلی لجباز هستند به گونه ای که انجام روش های ذکر شده، تاثیری بر آن ها ندارد. در این صورت اگر شما مقداری عصبانی شوید اشکالی ندارد و همین که شما به کودکتان با قاطعیت بگویید: «دیگه دارم از دستت عصبانی می شم!» مقاومتش را در هم می شکنید.

7. عتاب و تهدید

اساس تهدید،‌ بر ترساندن کودک از وقوع امری است که از آن بیم دارد. البته باید توجه داشت که امکان عملی کردن تهدید ها در مواقع ضروری وجود داشته باشد و باید از تهدید های ظاهری جداً پرهیز کرد. برای مثال،‌ مادر وحید برای شلوغ کردن و حرف گوش نکردن او را تهدید کرد که اگر به این کارهایت ادامه دهی به پدرت خواهم گفت.

توجه داشه باشید تهدید نباید به گونه ای باشد که باعث ایجاد اضطراب شدید در کودک شود. برای همین، به هیچ وجه نباید از تهدید هایی همچون: تهدید به تنبیه بدنی، ‌بیرون کردن از منزل و… استفاده کرد.

به این نکته نیز توجه داشته باشیم که هر چند تهدید ممکن است کودک را از ارتکاب کارهای زشت باز دارد،‌ اما معمولا به اصلاح درونی رفتار نمی انجامد. برای همین بقیه روش های ذکر شده، براین روش تقدم دارد.

شرایطی که باید در تنبیه رعایت شود:

  • به مراتب تنبیه توجه داشته باشید. تنبیه باید از مرحله ضعیف آغاز شود و اگر مؤثر نیفتاد، می توان از مرحله بعد استفاده کرد.
  • دلایل تنبیه مورد نظر را برای کودک توضیح دهید.
  • تنبیه باید با توجه به سن کودک اعمال شود. درهرمقطع سنی برخی رفتارهای کودک طبیعی است که والدین باید از کنار آنها گذشته و با به کار گیری روش های درست، آن مرحله را پشت سربگذارند.
    کودکان یک تا سه ساله خوشحال از آزادی تازه به دست آمده،‌می خواهند هر کاری را خودشان انجام دهند،‌ و جان کلام آنها این است که «خودم انجام می دهم». بنابراین باید به آنها اجازه دهیم تا کاری را که می توانند، انجام دهند. درباره این کودکان به جای گفتن «نه»، «نمی توانی»،‌«دست نزن» و… می توان از روش های پیشگیرانه ای همچون پرت کردن حواس ،‌جایگزینی و امکان انتخاب دادن بهره گرفت.
    یکی از ویژگی های کودکان سه تا شش سال، کنجکاوی درباره دنیایی است که در آن زندگی می کنند. مخلوط کردن شکر با نمک، برای کودک چهارساله ای که می خواهد بر دامنه اطلاعاتش بیفزاید هرگز کار عجیبی نیست. نقاشی کردن روی دیوارها برای یک کودک پنج ساله، اقدامی بی نظیر برای تزیین اتاق به شمار می آید. بازکردن اشیا و لوازم برای اطلاع از چگونگی کار آنها، یکی از فعالیت های مورد علاقه کودکان پیش دبستانی است.

 

  • تنبیه را با شرایط سنی کودک تطبیق دهید. باید برای هر سال، یک دقیقه تنبیه در نظر بگیرید، مثلا برای یک کودک دو ساله دو دقیقه تنبیه کافی است.
  • در انتخاب محل تنبیه دقت کنید زیرا محل اخراج کودک باید جایی باشد که کودک احساس کند از چیزی محروم شده. نکته بعدی این است که محل اخراج نباید تاریک و ترسناک باشد، مثلا حمام تاریک برای تنبیه کودک مناسب نیست.
  • اگر کودک شما در مقابل تنبیه مقاومت کرد، مثلا از محل اخراج فرار کرد، به او بگویید که یک دقیقه دیگر به تنبیه‌اش افزوده می شود. البته به یاد داشته باشید دقایق اضافی نباید بیش از سه دقیقه شود زیرا در این صورت اثرش را از دست می دهد.

 

 

 

•